ثانیه های دلتنگی

بندگی

صحنه ی زندگیم عوض شده ، باور کن!

شکل دیوانگیم عوض شده ، باور کن !

من همان بنده ی سردرگم قبلی هستم ، 

شیوه ی بندگیم عوض شده ، باورکن !

نوشته شده در شنبه بیست و دوم بهمن 1390ساعت 21:32 توسط زهرا |

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

مرد

از دردِ نبودِ مردها نامه نوشت

از جانب پیرمردها نامه نوشت

برگشت زدند نامه اش را دیروز

مردی که برای مردها نامه نوشت

نوشته شده در شنبه پانزدهم بهمن 1390ساعت 8:58 توسط زهرا |

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

برگشت

پرواز بدون بال برگشت ندارد

وقتی که گذشت سال ، برگشت ندارد

عمریست بدون بال در فکر صعودیم

این جاده بدون دال برگشت ندارد

بهمن 90

نوشته شده در شنبه هشتم بهمن 1390ساعت 7:58 توسط زهرا |

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

گریه

 

این روزها برای خودم گریه می کنم

از بس که «خواستم» ، «نشدم» گریه می کنم

گفتم دروغکی به همه : « گریه مُد شده ،

چون من همیشه روی مُدَم گریه می کنم . »

بهمن 90

نوشته شده در جمعه هفتم بهمن 1390ساعت 14:41 توسط زهرا |

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

سفر

دور است راه ، بال و پرم را عوض کنید

مغزم چه کوچک است ، سرم را عوض کنید

 

این پرده های اشک ضخیم اند و موجدار

خیاط چشمهای ترم را عوض کنید

 

هر کس که رفت نغمه ی عشقی شنیده بود

من مانده ام که گوش کرم را عوض کنید

 

من را توان اوج گرفتن نداده اند

لازم نبود همسفرم را عوض کنید !

 

لبریز اشتیاق پریدن ولی چه سود

وقتی نمی شود ، نظرم را عوض کنید 

نوشته شده در سه شنبه چهارم بهمن 1390ساعت 23:8 توسط زهرا |

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

کلاه گیس

از بریده ی موهایم کلاه گیسی ساخته ام ،

برای تو 

که فقط عاشق موهایم بودی ، 

آنرا بر سر هر کس می خواهی بگذار .

خداحافظ

نوشته شده در شنبه یکم بهمن 1390ساعت 23:10 توسط زهرا |

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

اتفاق

چه اتفاق عجیبی که قلب من افتاد

و سیب سرخ تو قل خورد بر چمن افتاد

حرارت لب تو ، استکانی از چایی

هجوم سردی تو ! باز از دهن افتاد

هنوز گیج و مردد کنار پنجره ام

عبور تو ، و نگاهت ... ، انار زن افتاد

 

آذر 90

نوشته شده در دوشنبه نوزدهم دی 1390ساعت 7:42 توسط زهرا |

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ساده دل

تو صراحی بودی ، فکر کردم که شراب

بادبادک بودی، فکر کردم که عقاب

جوی خون ، چرک و لجن ، فکر می کردم آب

مرده بودم اما ، فکر می کردم خواب

 

اینهمه ساده دلی ؟!

مزد من سیلی بود

 

جوخه ی چشمانت... «مردکمها ... ! شلیک !!»

تو ، شبیخون لغات ، گوشهایم تاریک

من دعا می کردم ، تو ولی با تاکتیک

من چه دلخوش بودم ، مرگ اما نزدیک

 

تو مسلح بودی

جنگ تحمیلی بود

آذر 90

نوشته شده در دوشنبه نوزدهم دی 1390ساعت 7:41 توسط زهرا |

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

رهایی

 او یک پرنده بود ولی آسمان نداشت

چون سالها به جای پریدن دویده بود

پاهای خسته اش که به زنجیر بسته بود

زنجیرها به سنگ بزرگی رسیده بود

زنجیرهای محکم و بی رحم و ریز نقش

از آسمان کسی قفسش را ندیده بود !

شوق رها شدن به دل آبی لطیف

با حسرتی عمیق به جانش تنیده بود

بی کینه ، هیچ نفرت و بغضی به دل نداشت

گر چه کنایه از همه عالم شنیده بود

تنها جواب او به همه : «نه ! خدا نخواست !»

خود نیز روزی از کس دیگر شنیده بود :

«وقتی تلاش کردی و دیدی ثمر نداد ،

غمگین نشو ، خداست... » و بر این عقیده بود

یک شب به خواب دید که آزاد می دود

زنجیرها نبود ... ، رهایی رسیده بود

می خواست بپرد ، پر و بالش توان نداشت

او سالها به جای پریدن ، دویده بود ...

 

نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم مهر 1390ساعت 23:8 توسط زهرا |

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

...

 

نمیدانم روزی که آفتاب می تابید تو کجا ایستاده بودی ...

... که سایه ای نداشتی ...

تا بر سر من باشد ....

نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم دی 1388ساعت 9:58 توسط زهرا |

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .